Home

Tja en dan is het alweer voorbij. Het is voorbij gevlogen!
Thuis aan tafel achter de laptop, naar buiten kijkend het grauwe saaie Nederland in, probeer ik me te bedenken wat ik heb gemist aan Nederland, maar eerlijk gezegd kan ik het niet goed bedenken. Misschien een beetje de kaas en cola light (daar kon ik alleen af en toe aan cola zero komen), misschien een knuffel van vriendinnen en familie. Als ik naar mijn Ugandese cd'tje luister, aan mijn leren ugandese armbandje draai of naar mijn rode dagboek kijk denk ik terug aan al het moois in Uganda beleefd. Ik kan wel 101 dingen bedenken die ik van Uganda, van de mensen daar en van het project zal gaan missen!

Vanmorgen toen ik wakker werd, onder mijn klamboe vandaan kroop, en met mijn wc rolletje, door de tuin, naar de latrine liep wist ik al dat dit een andere dag als anders zou worden. Ik voel me onrustig, het afscheid naderd!
Vanmorge na ons laatste ontbijtje in onze 'dining' (bamboe hutje buiten ons huisje) was het mijn laatste ochtend voor de ECD, kleuterschool. Ondanks dat de ECD van ons allemaal niet de meest geliefde taak was heb ik vanmorgen alleen maar genoten van het feit dat ik fungeerde als klimrek, paspop en knuffelbeer in de chaos. Het buitenspel op onze (zelfgemaakte) schommel was erg leuk. Met twee tegelijk op 1 zitje, 6 keer heen en weer en dan vechten wie dan mocht. De regen (het lijkt erop dat het regenseizoen zich aandient) verstoorde het buitenspel maar binnen hebben we heel leuk gezongen!
De lunch is deze laatste week erg matig dus hebben we thuis wat gegeten en voor het laatst een wasje gedaan.

Vandaag maandag 13 februari alweer, wat gaat de tijd toch snel, veelste snel.
Nog maar twee weken!

Vanacht had het (voor de derde keer dat ik in Uganda ben!) geregend. Ik werd wakker door het harde getik op het golfplaten dak (daardoor klinkt het waarschijnlijk ook wat heftiger dan het daadwerkelijk is...) Ik had de neiging om het hele huis wakker te maken en te gaan kijken bij onze dakgoten die we inmiddels bij tien families hebben gemaakt. Ik kon mezelf bedwingen aangezien het hier 's nachts heel donker is en ik niet zo'n held in het donker ben. Wel zijn we vanmorgen langs een jaja gelopen die een dakgoot en tank van ons heeft, maar de deksel zat nog op de tank dus ze had niks opgevangen. Niemand had de regen verwacht!

Maandag is altijd de rustigste dag van onze 'werkweek', zoals ook vanmorgen.

Foto 1; Ugandese kettingen maken van (nederlandstijdschrift)papier. Vooral de iets te blote (reclame)foto's brachten enige hilariteit...

Foto 2; In een klaslokaal waar het immunisatieprogramma plaats vond

Foto 3; Het schilderen van de microfinance bank. Wat je niet op de foto ziet is dat er nog een vloer in moet, dus hoe efficient de werkwijze is vroeg vooral marleen zich af...

Foto 4; Maandag wasdag, maar mzungu's kunnen niet wassen dus gelukkig krijgen we hulp

Hier ben ik weer! Zoveel weer beleefd dat ik even niet goed weet waar ik moet beginnen en/of wat ik allemaal aan jullie wil vertellen. Het is ook al meer dan twee weken geleden!

Vorige week woensdag heb ik voor het eerst HIV counselling mogen doen. Mensen die HIV counseller willen worden volgen een cursus en ik en Ronald mochten deze keer de les geven samen met een tolk. Het ging over voeding in relatie tot ziekte in het speciaal HIV, dat onderwerp ligt mij wel met mijn (studie)achtergrond! Opvallend was dat ik 1 alinea uit het boekje in het engels uit legde en dat de tolk vervolgens een half uur aan het praten was. De volgende keer (aanstaande woensdag mag ik weer!) dan doe ik het anders. Maar het was heel leuk om er te zijn, en te zien hoeveel mensen counseller willen worden; het was een groep van 80 mensen!

Weer een werkweek erop en een weekend vol ' wildlife' !
(Overigens de kookworkshop vond ik erg leuk, enne de kip slachten was inmiddels afgeschaft in het programma...)

De werkweek begon maandag met een ' meeting'. Het was wel aandoenlijk dat iedereen, wij maar ook de lokale vrijwilligers, moesten vertellen hoe ons weekend was, en dat sommige echt hele verhalen delen.
Na de meeting moesten we ons huisje schoonmaken en je wilt niet weten hoeveel muizenpoepjes er uit onze slaapkamer kwamen! Ik slaap nu steeds met oordoppen in om het gepiep niet te horen nadat ik een ernstige paniek aanval had en marleen, met hoofdlamp, voor mij mijn hele slaapplekje heeft afgezocht op een indringer van mijn bedje!
Na het schoonmaken van het huisje en waterhalen moesten we schors van boomstametjes verwijderen, tja sommige klusjes zijn wel heel geestdodend maar een leuk gesprek met lokale vrijwilligers maakt het wel gezellig en interessant.

De eerste week zit erop. Gister eind van de middag op de bodaboda (taxibrommer) met z'n drieen en de driver (!) naar de backpackers in Masaka gebracht. Een rijdende atractie.

Deze eerste week op het project begon op woensdag pas echt en gelijk goed. We gingen bomen kappen op een stuk grond om goedkoop hout te kunnen leveren aan de mensen van de community en om te gebruiken voor een ' restaurantje'. Het is hier erg warm en ik had als taak de omgekapte bomen heuvel opwaarts te slepen. Binnen een uur had ik mijn water al op. Leuk is dat je samen met de lokale vrijwilligers werkt en er worden natuurlijk veel grapjes over de muzungu's gemaakt.

's middags krijgen we lunch op het project. De vier keer dat we dat nu hebben gehad bestaat het standaard uit rijst, bruine bonen en wisselend omelet of matooke (groene banaan, gekookt) of aubergine prutje. Maar eerlijk op de matooke na smaakt het best.

Daar zit ik dan in een internetcafe in Masaka, Uganda. Plakkerig van de hitte, rode stof voeten en moe van een wandeling (voornamelijk heuvel op) van af ons project naar hier.

Vandaag zijn we dan eindelijk op ons project aangekomen. Dat had eigenlijk gister al het geval geweest moeten zijn, maar we hebben wat op onthoud gehad; gister ochtend vertrokken we vanuit entebbe waar we de eerste drie nachten in een hostel hebben gezeten. Daar (in entebbe) hebben we al kennis gemaakt met Afrika; alles op zijn tijd (twee uur wachten op avondeten!), na een hele leuke wandeling door de botanische tuinen met gids die vertelde over alle planten, vogels en bomen opeens extra geld vragen en het 'muzungu' geroep en gezwaai naar ons.

Gister gingen we dus rijden met alle vrijwilligers in twee bussen verdeeld naar Masaka, om van daar ieder door zijn project te worden opgehaald.

Laatste avondje voor het grote avontuur; lekker gekookt, voor de televisie, glaasje champagne (vervroegd nieuwjaar gevierd ;-) ), zo nog een lekkere warme douche en dan onder mijn donze dekbedje.

Morgen gaat het echt beginnen. Half 5 de wekker! Om 22.00 uur lokale tijd (20.00 uur voor jullie) zullen wij in Uganda landen.

Op dit blog ga ik twee maanden lang met jullie al het wel en wee delen. Ik heb er heel veel zin in!

Liefs E